به موجب تعداد زیاد صفحات (20) مبحث مشاعره، این مبحث ایجاد شد تا ادامه مشاعره در این مبحث صورت گیرد.

یاد آوری قوانین مشاعره:

• رعایت آغاز نمودن شعر با حرف مختوم شعر قبل.
• درج تنها 1 یا 2 بیت از شعر، در صورت امکان سراینده آن نیز بیان شود.
• پست های فاقد شعر طبق ضابطه حذف خواهند شد.

آخرین ارسال در مبحث مشاعره قبل توسط m@p بوده که به شرح زیر است:

یا رب سببی ساز که یارم بسلامت  ***  باز آید و برهاندم از بند ملامت

خاک ره آن یار سفر کرده بیارید  *** تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت

حافظ

تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد *** هر که خاک در میخانه به رخساره نرفت

+حافظ

تو و طوبی و ما و قامت یار  *** فکر هر کس بقدر همت اوست


حافظ

تفاوتی نکند قدر پادشایی را   که التفات کند کمترین گدایی را
سعدی

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست  ***  منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست

حافظ

تو هرچه بپوشی به تو زیبا گردد   گر خام بود اطلس و دیبا گردد  
مندیش که هرکه یک نظر روی تو دید   دیگر همه عمر از تو شکیبا گردد  

سعدی

دارم امید عاطفتی از جناب دوست *** کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست
دانم که بگذرد ز سر جرم من که او *** گر چه پری وش است ولیکن فرشته خوست

+حافظ

تو خود به جوشن و برگستوان نه محتاجی   که روز معرکه بر خود زره کنی مو را

از دل و جان شرف صحبت جانان غرض است  *** غرض اینست واگرنه دل و جان این همه نیست
منت سدره و طوبی ز پی سایه مکش  *** که چو خوش بنگری ای سرو روان این همه نیست

حافظ

تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست***دل سودا زده از غصه دو نیم افتادست

+حافظ

تو را گم می کنم هر روز، پیدا می کنم هر شب  ***  بدین سان خواب ها را با تو زیبا می کنم هر شب

محمد علی بهمنی

بی تو در کلبه گدایی خویش              رنج هایی کشیده ام که نپرس
همچو حافظ غریب در ره عشق             به مقامی رسیده ام که نپرس
                                  "حافظ"

سعدی این ره مشکل افتادست در دریای عشق       اول آخر در صبوری اندکی پایاب داشت

نمیدونم شاعرش کیه

تو دره ی بنفش غروبی که روز را             بر سینه می فشاری و خاموش می کنی

     فروع فرخ زاد